بسم الله الرحمن الرحیم

      ای بریـــده باد آن حـــــــلق و دهان               کان کند تف سوی ماه و آسمان

      تف به رو یــش باز گردد بی شکی               تف سوی گردون نیابد مسـلکی

پیش از این خدمت دوستان عرض کرده بودم که آقایان حضرات مخصوصا داود آبادی و دهنمکی جنبه نقد رو ندارند.به هر حال برای فرار از این نقد مجبورا خودشان را به فرمایشات مقام معظم رهبری که همان اتحاد ملی ، وحدت امت اسلامی است بچسبانند ، طبیعتا راهی جز این ندارند. این بزرگواران آنقدرغرور، تکبر، کبر، خودبینی و خودپسندی در وجودشان رخنه کرده که حتی برای یک عذر خواهی خشک و خالی یا نه برای بدست آوردن دل خانواده شهیدان خدمت به خود زحمت ندادند به حضور ایشان برسند .چرا اینکار رو بکنند ؟؟؟انها خودشان را آخر، کلاس درک و فهم، شهادت و شهید شناسی میدانند...!

داود آبادی عزیز نمیدانم چرا خودت را به سخره گرفته ای و با جملات بی درو پیکر هر کسی را که عملکرد شما را نقد میکند ،مورد هجوم قرار داده و آنان را دشمن اصلی انقلاب و حتی اهل بیت (ع) میپندارید ؟ با این رویه ای که در پیش گرفته اید هیچ چیز تغییر نخواهد کرد. درضمن آقای داود آبادی مطالب وبلاگتون رو خوندم برام جالب بود از اینکه زود به تلاطم افتاده ای تا ما رو به همه بشناسونی کمال تشکر رو دارم .دیدگاهتون رو نسبت به خودمان دانستیم ، معلومه یه چیزایی در وجودت باقی مانده مطالبی رو که برات مینویسم دیدگاه و نظر خداوند رب العالمین نسبت به تو و امثال توست پس بخوان.

وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللّهِ وَبِالْيَوْمِ الآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِين

و گروهى از مردم کسانی هستند كه میگويند: به خدا و روز قيامت ايمان آورده ايم، در حالى كه مؤمن نيستند.

در آغاز اين سوره، براى معرّفى مؤمنان چهار آيه و براى شناسايى كفّار دو آيه آمده است. در اين آيه و آيات بعد كه شمار آن سيزده آيه است، گروه سومى را معرّفى می كند كه منافق هستند. اينان نه ايمان گروه اوّل را دارند و نه جرأت و جسارت گروه دوم را در ابراز كفر. منافق، همانند موش صحرايى است كه براى لانه اش دو راه فرار قرار میدهد، يكى از آن دو را باز میگذارد و از آن رفت و آمد میكند و ديگرى را بسته نگه میدارد. هر گاه احساس خطر كند با سر خود راه بسته را باز كرده و می گريزد. نام سوراخ مخفى موش «نافقاء» است كه كلمه منافق نيز از همين واژه گرفته شده است. نفاق، داراى معناى گستردهاى است كه هركس زبان وعملش هماهنگ نباشد، سهمى از نفاق دارد. در حديث میخوانيم : اگر به امانت خيانت كرديم و در گفتار دروغ گفتيم و به وعدههاى خود عمل نكرديم، منافق هستيم گرچه اهل نماز و روزه باشيم.

يُخَادِعُونَ اللّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا يَشْعُرُون

منافقان به پندار خود" با خداوند و مؤمنان نيرنگ می كنند در حالى كه جز خودشان را فريب نمیدهند، امّا نمی فهمند.

« شعور» از ريشه ى « شَعر» به معناى مو میباشد. كسى كه داراى فهم دقيق و موشكافانه باشد، اهل درك و شعور است. بنابراين منافق گمان میكند كه ديگران را فريب میدهد، زيرا درك درست ندارد. «لايشعرون»

برخورد اسلام با منافق، همانند برخورد منافق با اسلام است. او در ظاهر اسلام می آورد، اسلام نيز او را در ظاهر مسلمان میشناسد. او در دل ايمان ندارد و كافر است، خداوند نيز در قيامت او را با كافران محشور میكند.

فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللّهُ مَرَضاً وَلَهُم عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ

دردلهاى منافقان، بيمارى است پس خداوند بيمارى آنان را بيافزايد. و براى ايشان عذابى دردناك است، به سزاى آنكه دروغ میگويند.

داستان منافق، به لاشه و مردارى بد بو میماند كه در مخزن آبى افتاده باشد. هر چه آب در آن بيشتر وارد شود، فسادش بيشتر شده و بوى نامطبوع و آلودگى آن افزايش می يابد. نفاق، همچون مردارى است كه اگر در روح و دل انسان باقى بماند، هر آيه و حكمى كه از طرف خداوند نازل شود، به جاى تسليم شدن در برابر آن، دست به تظاهر و رياكارى میزند و يك گام بر نفاق خود می افزايد. اين روح مريض، تمام افكار و اعمال او را، رياكارانه و منافقانه میكند و اين نوعى افزايش بيمارى است.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لاَ تُفْسِدُواْ فِي الأَرْضِ قَالُواْ إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ

هرگاه به آنان (منافقان) گفته شود در زمين فساد نكنيد، میگويند: همانا ما اصلاحگريم. گرچه منافقان پند پذير و نصيحت خواه نيستند، ولى بهتر است با آنها سخن گفت و نهى از منكر كرد. منافق چند چهره بودن خود را مردمدارى و اصلاح طلبى میداند.منافق با ستايش نابجا از خود، در صدد تحميق مردم و توجيه خلافكاریهاى خويش است. «انّما نحن مصلحون»

أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـكِن لاَّ يَشْعُرُونَ

آگاه باشيد! همانا آنان خود اهل فسادند، ولى نمیفهمند.

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُواْ كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُواْ أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاء أَلا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاء وَلَـكِن لاَّ يَعْلَمُونَ

و چون به آنان گفته شود، شما نيز همانگونه كه (ساير) مردم ايمان آوردهاند ايمان آوريد، ( آنها با تكبّر وغرور ) گويند: آيا ما نيز همانند ساده انديشان و سبك مغزان، ايمان بياوريم؟! آگاه باشيد! آنان خود بیخردند، ولى نمی دانند.

ارشاد و دعوت اولياى خدا، در منافقان بی اثر است. منافقان، روحيّه امتياز طلبى و خود برتر بينى دارند. تحقير مؤمنان، از شيوههاى منافقان است.مسلمانان بايد هوشيار باشند تا فريب ظواهر را نخورند.در فرهنگ قرآن، تسليم حقّ نشدن، سفاهت است. بايد غرور متكبرانه منافق، شكسته و با آن مقابله به مثل شود. افشاى چهره دروغين منافق، براى جامعه اسلامى ضرورى است. بدتر و دردآورتر از هر دردى، جهل به آن درد است.

وَإِذَا لَقُواْ الَّذِينَ آمَنُواْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُواْ إِنَّا مَعَكْمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُونَ

منافق، نان را به نرخ روز میخورد. به هر اظهار ايمان، نبايد اعتماد قطعى كرد و بايد مواظب عوامل نفوذى بود. منافق، شهامتِ صداقت ندارد و از مؤمنان ترس و هراس دارد. تماس و ارتباط منافقان با مؤمنان، آشكار و علنى است ولى تماس آنان با كفّار يا سران و رهبران خود، سرّى و محرمانه، در نهان و خلوت صورت می گيرد. كفّار و منافقان با همديگر ارتباط تشكيلاتى دارند و منافقان از آنان خطّ فكرى می گيرند.منافقان با كافران نه تنها هم فكرند بلكه كمك كار هم نيز هستند.

اللّهُ يَسْتَهْزِىءُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

خداوند آنان را به استهزا می گيرد و آنان را در طغيانشان مهلت میدهد تا سرگردان شوند.

همچنان كه آنان را در طغيان و سركشى خودشان، رها می كند تا سر درگم و غرق شوند. و چه سزايى سخت تر از قساوت قلب و تسلّط شيطان و وسوسه هاى او، ميل به گناه و بی رغبتى به عبادت، همراهى و همكارى با افراد نا اهل و سرگرمى به دنيا و غفلت از حقّ كه منافقان بدان گرفتار می آيند.منافقان، دوگانه رفتار می كنند و لذا با آنها نيز دو گونه برخورد میشود؛ در دنيا احكام مسلمانان را دارند و در آخرت كيفر كفّار را می بينند.

أُوْلَـئِكَ الَّذِينَ اشْتَرُوُاْ الضَّلاَلَةَ بِالْهُدَى فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُواْ مُهْتَدِينَ

آنان كسانى هستند كه به بهاى (از دستدادن) هدايت، خريدار ضلالت و گمراهى شدند. امّا اين داد و ستد، سودشان بخشيد و در شمارِ هدايت يافتگان در نيامدند. (ويا به اهداف خود راهى نيافتند) منافق، سود و زيان خود را نمی شناسد و لذا هدايت را با ضلالت معامله می كند.انسان، آزاد و انتخابگر است. چون داد و ستد، نياز به اراده وتصميم دارد. دنيا همچون بازار است و مردمان، معامله گر و مورد معامله، اعمال و انتخاب هاى ماست. عاقبتِ مؤمن، هدايت؛ «على هدىً من ربّهم» و سرانجام منافق، انحراف است. «ما كانوا مهتدين»

مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لاَّ يُبْصِرُونَ

مَثل آنان (منافقان)، مَثل آن كسى است كه آتشى افروخته، پس چون آتش اطراف خود را روشن ساخت، خداوند روشنايی و نورشان را ببرد و آنان را در تاريكی هايى كه (هيچ) نمی بينند، رهايشان كند. منافق براى رسيدن به نور، از نار (آتش) استفاده میكند كه خاكستر و دود و سوزش نيز دارد. نور اسلام عالمگير است، ولى نورى كه منافقان در سايه ى آن تظاهر به اسلام می كنند، در شعاعى كمتر و روشنايى آن ناپايدار است. طرف مقابل منافقان، خداوند است. منافقان دچار وحشت و اضطراب، ودر تصميم گيریهاى دراز مدّت، سردرگم هستند.گاهى در آغاز، ايمان واقعى است، ولى كمكم انسان به انحراف گرايش پيدا نموده و منافق می شود.

أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاء فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصْابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ واللّهُ مُحِيطٌ بِالْكافِرِينَ

يا چون ( گرفتاران در ) بارانى تند از آسمانند كه در آن، تاريكیها و رعد و برقى است كه از ترس صاعقه ها و بيم مرگ،انگشتان خود را در گوشهايشان قرار میدهند. ولی خداوند بر کافران احاطه دارد. منافقان غرق در مشكلات و نگرانیها میشوند، و در همين دنيا نيز دلهره و اضطراب و رسوايى و ذلّت دامن گيرشان میشود. منافقان بدانند كه خداوند بر آنها احاطه دارد و هر لحظه اراده فرمايد، اسرار و توطئه هاى آنها را افشا می كند. «و اللّه محيط بالكافرين» سرانجام نفاق، به كفر منتهى میشود. «و اللّه محيط بالكافرين» لذا در جاى ديگر قرآن می فرمايد: «ان اللَّه جامع المنافقين و الكافرين فى جهنم جميعا»

آیات ۸ الی ۱۳ سوره بقره

مطالبی که آقای داود آبادی امروز صبح برای من فرستاد شما هم بخوانید و قضاوت کنید:

یکشنبه 24 تیر1386 ساعت: 13:55 توسط:حمید داودآبادی شما اگر جرات داشتید که خودتان را پشت نام و عنوان شهدا پنهان نمی کردید.
اگر مردید، شما هم چون ما، غیرتمندانه نام و عکس خود را منتشر کنید و نشان دهید کی هستید و چی هستید تا همگان درباره تان قضاوت کنند. نه اینکه روبه صفتانه در کنجی پنهان شوید و با نام مستعار و شهدا را سپر ساختن به هتاکی علیه ارزش های دفاع مقدس بپردازید.
مردی بین شما نمی بینم.
فقط همین
نام واقعی تو مرصاد نیست. همان اسم اصلی ات است:
فروغ جاویدان وب سایت پست الکترونیک

یکشنبه 24 تیر1386 ساعت: 10:46 توسط:حمید داودآبادی بزدلانی کز یم خون تر شدند ...
به قول یکی از ائمه معصومین (ع): " کسی که شرف ندارد، دین ندارد"
بی حیایی به ریش و پشم نیست، به بی ریشگی است.
به این است که رهبر انقلاب اسلامی از وحدت اسلامی سخن بگوید، از اتحاد ملی، آن وقت یک مشت آدم، ببخشید ... زبان نفهم که خود را مومن کامل و متدین تمام می دانند و همه خلق الله را را کافر و گبر می پندارند، داعیه دار دین و مدافع ارزش های انقلاب شوند.
القصه چندی پیش به احترام فرموده های مقام معظم رهبری مبنی بر اتحاد و وحدت، و توصیه برخی دوستان، همه نوشته هایم را در دفاع از اخراجی ها و در جواب مثلا دوستانی که عقل و فهمشان از جلوی پایشان فراتر نمی رود، حذف کردم.
این سکوت ما، نه ترس و واهمه است
این سکوت مرتضی و فاطمه است
بدون شک یکی از افتخارات من بعد از جنگ، همراهی هر چند کوتاه با مسعود ده نمکی در ساخت فیلم عظیم و ارزشمند "اخراجی ها"ست.
بیخود نبود زمانی که می خواستم متن کتاب "جاذبه و دافعه حضرت علی (ع)" شهید مطهری را در نشریه ای منتشر کنم، هر چه می خواندم بیشتر می ترسیدم. آن قدر در بین سطور آن آشنا دیدم که دورمان را گرفته اند، که خدا می داند. وب سایت پست الکترونیک

داود آبادی البته میدانم تو با این آیات میانه بسیار غریبی داری.و مطمئن هستم اگر یک بار این آیات را خوانده بودی هرگز به این راحتی هر چه دلت میخواست نمیگفتی.به تو و امثال تو نصیحت میکنم غرور چند روز جبهه شما را به ته جهنم نفرستد.چنانکه در همین دنیا باعث محکومیت قضایی جنابعالی به مدت ۲ماه شده است.در ضمن برای چه میخواهی عکس و نام ما رو ببینی مگر نمیدانی که مولی علی علیه السلام فرموده اند :انظر الی ما قال و لا تنظر الی من قال. ببین چه میگوید نبین که میگوید.

                     مرگ بر منافق